Sint-Salvatorskathedraal
De Sint-Salvatorskathedraal is de huidige bisschopskerk van het bisdom Brugge. Van 1559 tot 1795, het einde van het Ancien Régime, stond de bisschopszetel in de Sint-Donaaskathedraal, die echter eind 18de eeuw afgebroken werd. Gezien Sint-Salvators de oudste parochiekerk van de stad is, kreeg zij de status van kathedraal wanneer het bisdom Brugge heropgericht werd in 1834.
De buitenkant van de kathedraal doet door het zware metselwerk in baksteen denken aan een versterkte burcht. De benedentoren, deels opgetrokken uit veldsteen, dateert uit de 11de eeuw. De torenbekroning in robuuste neoromaanse stijl is echter 19de-eeuws.
De kathedraal heeft een rijk religieus kunstpatrimonium. Veel kunstschatten kwamen na de Franse overheersing uit gesloopte kerken en kloosters in Sint-Salvators terecht. De kathedraal is vermaard voor haar Brusselse laat-barokke wandtapijten over het leven van Christus. Ook de praalgraven van bisschoppen, neogotische glasramen en een uniek laatgotisch koorgestoelte hebben een kunsthistorische waarde. De Schatkamer herbergt o.a. de Hippolytustriptiek van de Vlaamse primitieven Dirk Bouts en Hugo van der Goes.
