O.L.V.-kerk
De O.L.V.-kerk is een van de oudste bidplaatsen in Brugge. De 115,5 meter hoge bakstenen kerktoren, de tweede hoogste ter wereld, is van mijlenver te zien.
In de 9de eeuw stond hier een Karolingische kapel. Met de bouw van de huidige kerk werd gestart in 1230. De middenbeuk en ook de voor-en westgevel zijn opgetrokken in Doornikse steen, typerend voor de Scheldegotiek. Het koorgedeelte en de apsis, in baksteen, zijn in Franse gotiek. Het Paradijsportaal (1465) in Balegemse zandsteen is een mooi voorbeeld van Brabantse gotiek.
De Onze-Lieve-Vrouwekerk is een van de belangrijkste gebedshuizen van Brugge vanwege haar vele kunstschatten. Een absoluut topstuk is Michelangelo’s wereldberoemde Madonna met Kind. Dit verfijnde beeld, in wit marmer van Carrara, was in Michelangelo's tijd vernieuwend dankzij de dynamiek, de emoties en de details van de figuren. Oorspronkelijk bedoeld voor het Piccolominialtaar van de Dom van Siena werd het echter aangekocht door de Brugse koopman Jan van Moeskroen, die het in 1514 aan de kerk schonk. De 15de en 16de-eeuwse praalgraven van Maria van Bourgondië en haar vader Karel de Stoute zijn indrukwekkend. Uniek in Vlaanderen zijn de 13de-14de-eeuwse bakstenen graven in de Lanchalskapel. In het hoogkoor hangt een passiedrieluik van Bernard van Orley en kan je de wapenschilden zien van de Ridders van het Gulden Vlies die hier in 1468 hun kapittel hielden. Uitzonderlijk is de eeuwenoude verbinding met het Gruuthusepaleis via de houten bidkapel in het hoogkoor.
